"သူငယ်ချင်းလေးပါပဲ" အပိုင်း(၁)

သူမနဲ့ ကျွန်တော့်ကောင်မလေးဖြစ်လာမယ့် အိနန္နာတို့ကို အသိတစ်ယောက် မိတ်ဆက်ပေးလို့ စပြီး မိတ်ဆွေဖြစ်လာခဲ့တာပေါ့ဗျာ။ ပြီးတော့ သူနဲ့ အင်ကြင်းတို့က ကုမ္ပဏီတစ်ခုထဲမှာ ဌာနတစ်ခုထဲ တူတူအလုပ်လုပ်ကြတာလေ။ အသက်ကလဲ ရွယ်တူတွေမို့ အလုပ်ထဲတင်မက အပြင်မှာပါ တော်တော်တွဲဖြစ်တဲ့ သူငယ်ချင်းမ နှစ်ယောက်ပေါ့။ အလုပ်တူ အသက်တူရုံမကဘူး မွေးနေ့နနံချင်းလဲ အတူတူနာမည်ကပါ ခပ်ဆင်ဆင်တူကြတယ်။ ကဲကြည့်လေ။

 

ကျွန်တော့စော်လေးဖြစ်လာမယ့်တစ်ယောက်က အိနန္နာ၊ သူ့နာမည်က အိသန္တာ။ အဲ့တော့ အလုပ်တူ၊ အသက်တူ၊ နေ့နံတူ၊ နာမည်ပါခပ်တူတူ နှစ်ယောက်ဟာ စိတ်တူ၊ ကိုယ်တူ၊ အကြိုက်တူ သွားအတူလာအတူ ပေါ့ဗျာ။ အဲ…ဘော်ဒီဆိုက်ဒ်တော့ မတူဘူးဗျ။ အိနန္နာဆိုတဲ့ ကျနော်ဆော် အလောင်းအလျာလေးက ဖြူဖြူသွယ်သွယ် ခြေတံရှည်ရှည် ဖင်ကောက်လေးနဲ့ရင်သားစူစူလေး၊ အိသန္တာကျတော့ အသားက ညိုစိမ့်စိမ့် ပေါင်တံတွေက လုံးလုံးပြည့်ပြည့်နဲ့ ပေါင်လုံးကြီးတွေရဲ့အရင်းဟာ တုတ်တစ်ပြီး ဆီးစပ်မောက်မောက်ကြီးအောက်က အဖုတ်မို့မို့ဖောင်းဖောင်းအမြှောင်းကြီးကို ဖိညှက်ထားသည့်အလား ခွကြားနေရာတစ်ခုလုံးကို အပိုင်သိမ်းထားတာများဗျာ။

စစတွေ့တဲ့နေ့ စကတ် ထမိန်နောက်ကွဲ အမည်းရောင်ကြပ်ကြပ်လေးဝတ်လာကထဲက တွေ့ပြီး ကျနော့ပေါင်ကြားက အကောင်ဟာ မတ်ထောင်လာတာပဲ။ ကြည့်ရင်းကြည့်ရင်းနဲ့ တောင်တာ ပြန်ကိုမကျတော့ဘူးဗျ။ အရည်တွေပါ တစိစိထွက်ကျနေရော။ အနောက်ပိုင်းသား အိုးကြီးတွေကလဲ ကောင်းလိုက်တာလွန်ရော ဖင်သားကြီးတွေဟာ ကြီးမားဝိုင်းစက်ပြီး စွင့်ကားထွက်နေတာ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်က ခွေးခြေ ထိုင်ခုံမှာထိုင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ဘေးကို အိကျနေလာကြတယ်။ အဲ့လိုကိတ်တဲ့ အမိုက်စားဆော်ပေါ့။ ရှိသမျှ အသားအောက်ပိုင်းမှာပဲ သွားစုပြီး ဖွင့်ထွားနေသလားပဲ ရင်သားလေး တွေကတော့ သူမဖင်ကြီးများရဲ့ ကြီးထွားမှုကို မရှင်နိုင်ရှာဘူးထင့်ပါ့ ။ ၁၆နှစ်မိန်းကလေး နို့လေးတွေအတိုင်းပဲ။ 

သူတို့နှစ်ယောက် ဆိုင်ကထပြန်သွားကြတော့ အဲ့ဒီအိသန္တာရဲ့ ဖင်သားကြီးတွေကိုနောက်မှ တစိမ့်စိမ့်လှမ်းကြည့်ငေးရင်း တင်ပါးကြီးတွေက ခြေလှမ်းလိုက်တိုင်း တုံခါရမ်းသွားကာ စိန်ခေါ်နေတဲ့ဒဏ်ကို ဘယ်လိုမှ မခံစားနှိုင်တော့လို့ မြန်မြန်ငွေရှင်းပြီး နောက်ကမသိမသာလိုက် အိသန္တာရဲ့ ဖင်ကြီးတွေကိုနောက်က Video လိုက်ရိုက်ထားလိုက်မိတယ်။ ၅မိနစ်စာလောက်လဲ လိုက်ရိုက်ပြီးရော သူတို့ပြန်လှည့်ကြည့်တာနဲ့တိုးရော။ 

“အိမ်ပြန်မလို့လေ ဒီဘက်ကပဲပန်ရတာ” 

လို့ဝှေ့လည်ကြောင်ပတ်လုပ်၍ ပြန်လစ်လာခဲ့ရတယ်။ အဲ..တကယ်လဲ အိမ်ပြန်တာပဲ အိမ်လဲရောက်ရော အခန်းထဲတန်းဝင် အိသန္တာရဲ ဖင်ကြီးကိုရိုက်ထားတဲ့ Video ကိုဖွင့်ကြည့်၊ အရည်တွေချွဲကျိအောင် တောင်နေတဲ့ ပေါင်ကြားကငတိကို တဗျီဗျီမြည်အောင် လက်နဲ့ကိုင်ဆောင့်ဆောင့်ပေးလိုက်မိတယ်။ သူမ ဖင်ကြီးကိုကြည့်ရင်း ပေါင်တံလုံးလုံးကြီးနဲ့ စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းကြီးကိုမှန်း ထုလိုက်တာ သုတ်တွေ ခဏနေတော့ တပြွတ်ပြွတ် ထွက်လာလေရောဗျာ။

“အား….ရှီး…နင့်ဖင်ကြီးနဲ့စောက်ပတ်ကြီးက အရမ်းမိုက်တာပဲ…. အိသန္တာရာ..” 

ပါးစပ်မှတိုးတိုး ငြီးတွားရင်း….။ အမှန်တကယ်တော့ သူတို့နှစ်ယောက်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့တဲ့ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းမက အိနန္နာနဲ့ကျွန်တော့ကို ချိတ်ပေးဖို့အတွက် ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ပါ။ စစမိတ်ဆက်ပေးဖို့ လုပ်တုန်းကလဲ အိနန္နာကိုပဲ အပြင်သွားမယ်လိုက်ခဲ့ဆိုပြီးခေါ်ခဲ့တာပဲ။ သို့ပေမယ့် အိနန္နာနဲ့ အိသန္တာတို့က တပူးတွဲတွဲဖြစ်နေကြတော့

ဘယ်လို့မှ လူခြင်းခွဲလို့မရဘူးလေ။ ဒါကြောင့် ကန့်လန့်ကန့်လန့်နဲ့ ကပ်ပါလာရော။ သူပါလာတာက အရေးမကြီးဘူး။ ပြသနာက ဒီကောင့်ခမျှာ မိန်းမလှနှစ်ပွေကြား ဗျာများရရော။

တစ်ယောက်က ဖြူဖြူသွယ်သွယ်လေးနဲ့ ကောက်သင့်တဲ့ဟာကကောက်မို့ သင့်တဲ့နေရာကမို့ သူ့နေရာနဲ့သူအံကိုက် အလောတော်လေး အံဝင်ခွင်ဖြစ်ကာ ချစ်စရာလှကညှာလေး၊ နောက်တစ်ပွေက ဖွင့်ဖွင့်ထွားထွား၊ စွင့်စွင့်ကားကားနဲ့ တင်းရင်းကြွထနေတဲ့ ဖင်ကြီးများနဲ့ တင်ကြီးမ…. ဘယ်လိုလုပ်ရပါ့…..။ အောင်သွယ်ပေးမယ့်သူက တစ်ယောက်၊ လုပ်ချင်ဆော်ချင်တီးချင်နေတာက တစ်ခြားတစ်ပွေ ရလေလိုလေ အို..တစ္ဆေ

ကိုယ်တွေကလဲ ကိုယ်တွေပဲဗျ။ 

အိနန္နာလေးကို သဘောမကျလို့လားဆိုတော့လဲ မဟုတ်ပြန်ဘူး။ သဘောကျတယ် ချောချောလှလှလေးပဲ ကြိုက်တာပေါ့..။ ဒီလိုဟာလေးနဲ့ရည်းစား မဖြစ်ချင်တာ ဂျော်တကီးနဲ့ အရူးပဲရှိမယ်ထင်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဟိုတင်ပါးဆုံကြီး ကိုလဲ ရင်ခုန်မိခဲ့တယ်။ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း ကုဋေတစ်သန်းထိုက်တန်တဲ့ ဂွေ မှန်းမှန်း၍ တိုက်ရပါသော တုန်တုန်ဟီးစွာ ခုန်ခုန်ပြီးသွားကြတဲ့ ဖင်တုံကြီးများဟာ ခွေးခြေခုံပေါ်သို့ တစ်ပြုံလုံးဖိချရာမှ အိကျလာတာရယ် ငတိမ ဟာကလည်းကြီးမားစွာနဲ့ စည်းချက်ကျကာ လမ်းလျှောက်ရင်တတုံတုံနဲ့ ထိုင်နေရင် တပြုံတခဲ..။

ပိပြားသွားမတက် ကြပ်သိပ်ညှပ်ပိတ်ဖိထားကြတဲ့ ပေါင်ရင်း သားကြီးတွေကြားမှာ ပျောက်ခြင်းမလှ ပျောက်မသွားကြပဲ ဖောင်းတင်းကားနေတဲ့ စောက်ဖုတ်အမြှောင်း မို့မို့မောက်မောက် မျှစ်စို့ပေါက်ကြီးက လိုးလို့ကောင်းကြောင်း လှမ်းပြောနေသလိုပဲ ထိကပါရိကပါး လီးများအား ကြည့်စားနိုင်စွမ်းကြီးလှတာမို့ လူကနေသော်လည်း ငပဲကမနေတော့ ဂတော်ဖင်တော်စင်ချင်ရောပေါ့ဗျာ။ ကျနော်မှားလား…? ထမိန်လှန် စော်ကားဖို့ မတော်မတရားကိုကျင့်လိုက်ချင်တာ။ 

ဒါပေမယ့်.. ဒါပေမယ့်ဗျာ….. အိနန္နာနဲ့ ရည်းစားဖြစ်လာတော့ မဖြစ်နှိုင်ပါဘူးလေ ဆိုပြီး အိသန္တာရဲ့အိုးကြီးကို ခိုးပြီးရိုက်ထားတဲ့ Video တွေ Photo တွေကိုပဲကြည့်ကာ စိတ်မှန်းနဲ့ အမျိုးမျိုး စိတ်ကူးထဲကနေ ဖင်ကုန်းခိုင်းလိုက် တက်ဆောင့်ခိုင်းလိုက် ပက်လက်လိုးလိုက်နဲ့ တမျိုးပြီးတမျိုး အငြိုးကြီးကြီးကို လိုးနေမိတော့တယ်။

“ကဲ…အပေါ်ကနေ ကျောပေးပြီး ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး တက်ဆောင့်ပေးပါဦး… အိသန္တာရယ်…. နင့်ရဲ့ဂျောကြီးကိုကြည့်ပြီး နင့်စောက်ဖုတ်ကို လိုးချင်လို့ကွာ….. အပက်နုတ်ခမ်းလေးပြဲအောင် လိုးနေတဲ့ ငါ့လီးတံကြီးကို ဖီးလ်ထည့်ပြီး မှန်မှန်ကြီးဆောင့်စမ်းပါကွာ….အား…. အိုး ဗျစ်…ပြွတ်ဗလွတ်…. ဘွတ်ဘွတ်…. ကောင်းလိုက်တာကွယ်.. အား….ရှီး…. ဟင်းဟင်း….. အရမ်းကောင်းတာပဲ ဟယ်…ရှီး.. အား… နင့်စောက်ဖုတ်ကြီးနဲ့ ဖင်ကြီးတွေက ဘာလို့များ အဲဒီလောက်ထိ လှနေရတာလဲဟာ… အဝတ်တွေ ဖုံးထားတဲ့ အပေါ်ကကြည့်ပြီး မှန်းထုတာတောင် ဒီလောက်ကောင်းနေ၊ လှနေရင် တကယ်သာမပြင်မှာ မိမွေးတိုင်းဖမွေးတိုင်း ဝတ်လစ်စလစ် ခန္တာကိုယ်ကြီးနဲ့သာ မြင်လိုက်ရ၊ လိုးလိုက်ရလို့ကတော့

ဆွေမျိုးပါမေ့အောင် လိုးကောင်းလိုက်မယ့် စောက်ဖုတ်နဲ့ အိုးကြီး.. အရမ်းချစ်တယ် အိသန္တာရာ.. အရမ်းလိုးချင်တယ် ဟာ…အရမ်းကိုလိုးချင်တယ်….”

ဒီလိုနဲ့ အိနန္နာနဲ့ကျနော် ရည်းစားသက်တမ်း ၈လကျော် ၉လထဲရောက်လို့လာခဲ့တယ်။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ သံယောဇဉ် တွေ တိုးလာကြသလို ချစ်သူတို့ဘာသာဘာဝ ရင်းနှီးမှုတို့ဟာလည်း တိုးလာကြတယ်ပေါ့။ အဲတော့ သမီးရည်းစားနှစ်ဦးရဲ့အကြား အိသန္တာဟာ အရင်ကလို ကပ်မပါလာတော့ဘူး။ သူမက အလိုက်သိစွာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် တွေ့ကြပါစေ ဆိုပြီးများ ပါရမီဖြည့်၍ တမင်ချန်နေခဲ့တာလား? ဝေးသေး….

တော်သလင်းလ ခွေးတွေလားမှတ်ရတယ်။ ခွာလို့ကိုမရတာ။ အိနန္နာနဲ့ကျွန်တော်တို့သွားတဲ့နောက် တကောက်ကောက်နဲ့ကို လိုက်ကပ်ပူးနေတာများ သောက်ရှက်ကလဲ နည်းပါ့ ဆိုင်တွေဘာတွေ ဝင်ထိုင်ရင် ပိုက်ဆံပါမပါ အရင်မမေးဘူး တွေ့ရာကောက်ကပ်ဆွဲပြီးမှာတော့တာပဲ။ 

အဲ့လိုအလိုက်ကမ်းဆိုးမသိ ကျနော်တို့ အတွဲကြားအမြဲပါတဲ့ ဒီငနဲမဟာ ဆိုက်ကားနဲ့ ဘေးတွဲအလားပဲ ခွဲထားလို့ကိုမရဘူးဗျာ။ အဲ့လိုကျနော်မှာ လွဲတာ လွဲတာ…..။ သူက အမြဲပါတော့ သမီးရည်းစား ကစ်(စ်)စင်ဆွဲတာတောင်

ဘယ်လိုဆွဲရမလဲဗျာ ဘယ်နယ်ဟာကြီးမှန်းကို မသိဘူး…။

အဲ့တော့ကျနော်ခမျှာ အိနန္နာလေးနဲ့တွေ့ဖို့ ချိန်းတိုင်းချိန်းတိုင်း ကိုယ့်ရည့်စားတင်မက ဒီဟာမ စားတဲ့ဟာတွေရှင်းပေးဖို့ပါ ပိုက်ဆံထည့်ထည့်လာရတယ်။ စားထားသမျှ အားတွေက သူ့တစ်ခြားနေရာမရောက်ပဲ အဲ့ဖင်ကြီးနဲ့အဖုတ်ကြီးထဲပဲ စုစုပြီး ထည့်ထားလေသလားပဲ။ အသားတွေ ပိုပိုများများလာပြီး တင်ပါးဆုံ ဖင်တုံအိုးကြီးဟာ တနေ့ထက်တနေ့ ကားကားလို့ လာနေတာလို့တောင် ထင်လာတယ်။ 

နင့်သူငယ်ချင်းမျက်နှာနဲ့မို့ပေါ့နော်…. နို့မဟုတ်ရင် နင်နာနာမယ်….. ဂွင်ရှာပြီးဆွဲလိုက်ရလို့ကတော့ အဲ့..ငါ့လိုးမကြီးရဲ့ဂျောကြီး… ကော့နေမှာပဲ.. အိသန္တာရေ… နင်…တစ်နေ့တော့ ငါနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့တော့မယ် အဲ့တော့မှ အဲ့တော့မှ။

ကျနော်နဲ့ကျနော့်ချစ်သူအိနန္နာတို့တွေ့ကြတိုင်း အဲ့အိသန္တာဆိုတဲ့ ဟာမကြီးကပါပါလာတာ သိပြီးကြပြီ ထင်တယ်။ အဲ့ဒီလို ပါပါလာတိုင်း ကျနော်မှာ စိတ်ဆင်းရဲရတယ်။ ဒါကိုချစ်သူအိန္နာကလဲ ရိတ်မိတယ်လေ။ ဒါကြောင့် နောက်ပိုင်း သူကိုအကြောင်း အမျိုးမျိုးပြပြီး အိနန္နာက ချန်ချန်ထားခဲ့တယ်။ ဒါကို အိသန္တာကလဲ ရိတ်မိတယ်။ ရိတ်မိလို့စိတ်ဆိုးပြီး မလိုက်တော့ဘူး မထင်နဲ့ မရ ရရအောင်ကိုလိုက်တာ ရွဲပြီးတော့ကို လိုက်တာဗျာ။

ဘယ်လိုမလှိမ့်တပက်လုပ်ပြီး ချန်ခဲ့ချန်ခဲ့ ၃ ခါမှာ ၁ခါလောက်တော့ မရရအောင်လိုက်တာ။ 

သူ့အိမ်က မြို့ထဲနဲ့ဆိုပြန်ရတာ ဝေးတာမို့လို့ နောင်မလိုက်အောင် တမင်မိုးချုပ်မှ ကျနော်တို့နှစ်ယောက် ကြိတ်ပြီး လက်ဝါးရိုက်ခါ ပြန်ကြတယ်။ ဒါလဲမရပါဘူးဗျာ မိုးချုပ်ခါမှ ချုပ်ရော လိုက်တာပဲ ပြန်လို့အဆင်မပြေတော့ဘူးဆို အိနန္နာရဲ့ အိမ်လိုက်အိပ်တယ်။ ကျနော်ချစ်သူပင်ပန်းမှာစိုးလို့ အပြန်ကားငှားပြီးလိုက်ပို့တိုင်း ကျနော်က ကားကို တစ်ဆက်ထဲ ကျနော်အိမ်ဘက်ထိငှားတက်တယ်။ စျေးနဲနဲ ပိုသက်သာတက်လို့လေ အဲ့ကျရင်လဲသူက 

“ငါအိမ်ထိပါ ဆက်ငှားပေး” 

လို့ အားမနာလျှာမကျိုးဆိုတယ်။ အဲ့တော့သူနေတဲ့

လှိုင်သာယာဘက်ထိ ဆက်ပြီးငှားပေးရင်း ကားခပါ တပါထဲရှင်းပေးလိုက်ရရော။ အဲ့လို့နေ့မျိုးဆို ကျနော်မှာ ၂သောင်း ကျော်လောက်ထွက်တော့တာပဲ။ 

ဒီလိုနဲ့ အရှုတ်ထုတ်မ အိသန္တာကို ပ ထုတ်ဖို့အရေး ကျနော်နဲ့အိနန္နာတို့မှာ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးရတယ်။ နောက်ဆုံး အိနန္နာရဲ့အကြံအတိုင်း ကျနော်သူငယ်ချင်းထဲက တစ်ကောင်နဲ့ ချိတ်ပေးလိုက်ရင် အိုကေမယ်ဆို့ပြီး စော်ကျောနပ်တဲ့ ကျနော့် ငယ်ပေါင်းသူငယ်ချင်း ဝေယံမင်းနဲ့ချိတ်ပေးဖို့ စီစဉ်ကြတယ်။ အဲ့ကောင်ကိုလဲ အကျိုးအကြောင်းပြောပြ ထားရတာပေါ့။ ဒါမျိုးဆို ဝေယံဆိုတဲ့ ခွေးသားကလဲ အကြိုက်ပေါ့ဗျာ။ ဒီလို

အကိတ်မကြီးမျိုးအား အလကားနေ အလကားမုတ်ဆိတ်ပျားစွဲ တွဲရမယ်ဆိုတော့ 

“သူ့အရသာလေးကလေ… ဘယ်လိုပြောရမလဲ…..”

ဆိုသော အိုအိရှီကြော်ငြာလို့ပဲပေါ့ဗျာ။ နစ်မျှောစရာတော့ကောင်းသား အိသန္တာလို အမိုက်စားစော်မျိုးကြီးကို သူများလက်ထဲ အရောက်ပို့ရမယ်ဆိုတာ မသက်သာလွန်းလို့သာ။ ဖြစ်နှိုင်ရင် ကိုယ့်ပဲခွတုတ်ချင်တာ။ အရမ်းကောင်းတဲ့ အစားအစာကို သူများလက်ထိုးပေးဖို့နေနေသာသာဗျာ ဝှက်ပြီးတောင် စားကြရတာမဟုတ်လား။ 

ဒီလိုမျိုးဟာကြီး မျက်စိရှေ့မှာရှိနေရဲ့သားနဲ့ မစား အညှော်ခံနေရမယ့်အဖြစ်က ကျနော်ခမျှာ စားရမှာလဲ သဲနဲ့ယှက်ယှက် ပစ်ရမှာလဲ ဆီနဲ့တဝင်းဝင်း အိသန္တာရဲ့ အဖုတ်အတွင်းကျနော် ဒုတ်သွင်းခြင်းအမှုပြုသဖြင့် နောင်တက်လာနှိုင်မယ့် စောက်ပြသနာတပုံတပင်ကို ရှင်းရမှာကြိုမြင်၍သာပေါ့ဗျာ။ ဘယ်နှယ့် ဟိုခွေးမသား ဝေယံမင်းဆိုတဲ့ကောင်ကို သဒ္ဒါပါမလဲ။ ခုက ဖွတ်မရ ဓားမဆုံးအဖြစ်မျိုးမဖြစ်လိုလို့သာပဲ သက်ပြင်းကြိတ်ချခဲ့ရတယ်။ 

“ဟင်း……..”

ဒီကိစ္စကို စီစဉ်ရင်းအိနန္နာကို စသလိုနောက်သလိုနဲ့ အရူးကွက်နင်းပြီးမေးကြည့်ဖူးတယ်။ 

“ချစ်…ကိုယ်တို့နှစ်ယောက်ကြား အိသန္တာလိုက်ရှုတ်နေတဲ့ ဒီကိစ္စမှာ ချစ်လဲစိတ်ညစ်ရ ကိုယ်လဲ စိတ်ညစ်ရတယ်နော်…..”

“အင်းလေ….ကိုယ်ရယ် စိတ်ရှုတ်စရာကြီးကွာ… နော်…”

“အင်း….ဟုတ်တယ် ဒါကြောင့် အမြန်ဆုံးရှင်းပြစ်ရမယ်ကွ…”

“အင်းပါကိုယ်ရယ်..ခုလဲအဲ့ကိစ္စပဲ ချစ်တို့တိုင်ပင်နေတာပဲကို”

“ဟုတ်တယ်..ဒါပေမယ့် အခုလုပ်မယ့်နည်းလမ်းက အဆင်မပြေလာခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ ချစ်…..? “

“ဟင်…ကိုယ်ပြောမှစဉ်းစားမိတယ် အင်းနော် အဲ့လိုဆိုဒုက္ခ.. အဆင်ပြေမလာရင် ချစ်တို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ..? “

“အကယ်၍များ အဆင်မပြေခဲ့ဘူးဆိုရင် ကိုယ်စဉ်းစားမိတာ တစ်ခုရှိတယ် ချစ်ရဲ့….”

“ဘာစဉ်းစားမိတာလဲ ကိုယ်….ဘယ်လိုလုပ်မယ် စိတ်ကူးမိလဲ? “

“ဒီလိုလေချစ်ရဲ့…အိသန္တာက ချစ်နဲ့ကိုယ့်ကို တမင်လိုက်ရှုတ်လိုတဲ့စိတ်နဲ့ လုပ်နေတာ ဟုတ်ချင်မှလဲ ဟုတ်မယ်ကွ…သူက ချစ်ကို ချစ်တဲ့စိတ်နဲ့ ချစ်နားမှာ ရှိနေချင်တာလဲဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ်လေ… ဟုတ်တယ်ဟုတ်? ” 

“အင်း…”

“အဲ့တော့က သူလဲသူချစ်တဲ့ သူငယ်ချင်းနဲ့မခွဲရအောင် ကိုယ်တို့လဲ သူ့ကြောင့်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ရအောင် ဒီလိုလုပ်မလားလို့တွေးမိတယ်ကွ…” 

“ဟာ..အဲ့လိုသာဆို အကောင်းဆုံးပေါ့ ကိုယ်ရယ်.. ဘယ်လိုလုပ်မှာလဲ…ပြောပြလေ…”

“ဒီလို…ကိုယ်တို့သွားတဲ့နေရာမှန်သမျှ သူမကျန်ခဲ့ရအောင်ရော သူပါလို့ စိတ်မရှုတ်ရအောင်ရော ယုတ်စွအဆုံး ချစ်နဲ့ကိုယ်တို့ လက်ထက်ပြီးတဲ့အခါတောင် သူကိုယ်တို့နဲ့ အတူ

နေချင်ရင်နေလို့ရနိုင်မယ့်နည်းလမ်းကွ”

“ဟယ်…ကိုယ့်နည်းလမ်းက မိုက်လှချည်လားကွ ချစ်သဘောကျသွားပြီကွာ ချစ်လဲသူ့ကို သူငယ်ချင်းလိုကော ညီအမတစ်ယောက်လိုကော ချစ်တာ ကိုယ်လဲသိတာပဲ ဒါကြောင့်ကိုယ်က

အဲ့လိုနည်းလမ်းတွေးပေးတာ ကျေးဇူးတင်တယ်ကွာ.. လာခဲ့အာဘွာ….. ဆုချတာ တော်လို့ ဟင်းဟင်း… ကဲပြော ကိုယ့်ရဲ့မဟာစီမံကိန်းကြီးကို…..”

“ဟီးဟီး…အေးပါကွ..ပြောမှာပေါ့…. ဒီလိုလေ..” 

“အင်း..”

“အိသန္တာကို ချစ်ကလဲ သူငယ်ချင်းဆိုတာထက် ညီမလိုကို ချစ်တယ်ဆိုတာရယ်.. သူကလဲ ချစ်ကိုအဲ့လိုပဲပြန်သံယောဇဉ် ကြီးတယ်ဆိုတာရယ်… ဒါတွေကို ငဲ့ညှာထောက်ရှုပြီး ကိုယ်ကပဲ ကြားကနေ အနစ်နာခံလိုက်ဖို့ဆုံးဖြစ်လိုက်တယ်…….”

“အင်း……” 

ဟု့ဖြေပြီး ဆက်ပြောမယ့်စကားကိုရိပ်မိလာလို့

ထင်ပါ့ မျက်နှာကျောကြီးတင်းထားတယ်။

“ချစ်ကိုရော သူ့ကိုပါကိုယ်က ရည်းစားအဖြစ် တွဲလိုက်မယ်လေ…ဟုတ်တယ်မှတ်လား? အချင်းချင်းပဲ ဘာဖြစ်လဲနော့ ရှက်စရာမှမဟုတ်တာ ဟီးဟီး…” 

“ဘုံး….ဘုံး….” 

ဟု့ နုတ် ခမ်းကြီးစူပြီး ကျနော်ကျောပြင်ကို လက်သီးဆုတ်၍တီးပါတော့တယ်။ 

“အဟုတ်မှတ်လို့ နားထောင်နေတာ သူများတကာ သူငယ်ချင်းကိုပါ လာကြံနေတယ်… နှာဘူးကြီး… ကိုယ့်တင်အားမရလို့ ကိုယ့်သူငယ်ချင်းမကိုပါ နှာထနေဦး..ကဲ့ဟာ..ကဲ…” 

ဟု့ဆို၍ တဖုံးဖုံးမြည်အောင်ထုရင်းက 

“သိတယ်..သိတယ်…အစထဲက ရှင့်မျက်လုံးကြီးတွေ အဲ့ဟာမဖင်ကြီး ကြည့်ကြည့်ပြီး… ဖီးလ်တက်နေတာ သိတယ် တဏှာထနေတဲအကောင်ကြီး… တွေ့မယ်.. လာခဲ့….” 

ဟု့ ပြောရင်းဆိုရင်းပဲ ကျောကိုထုနေတဲ့ လက်သီးတွေဟာ တည်နေရာပြောင်းပြီးတော့ ကျနော့်ရဲ့လဥပေါ်ကျလာပါလေရောဗျာ။

“အား….” 

ကနဲ ပေါင်ကြားက အဓိကအရာတည့်တည့်မှလာတဲ့ အသည်းခိုက်အောင်နာတဲ့ ဒဏ်ကိုအံကျိတ်လို့ခံရင်း  …..

“အားလားလား….ချစ်ကလဲကွာ အကောင်းနဲ့လဲ ပြောရသေးတယ် လူကို အရမ်းလုပ်တယ် နာလိုက်တာ အီး…..အဲ့လိုဆို အဆင်ပြေမလားလို့ ပြောမိတာလေးကိုကွာ ဟုတ်တယ်လေ.. နှစ်ယောက်လုံးကို တပြိုင်ထဲတွဲ ဒါဆိုသွားလေရာ တူတူတွဲသွားလို့ရမယ် လက်ထက်ကြမယ်ဆိုတောင် ဘယ်ညာထားပြီး အတူတူမင်္ဂလာဆောင် ဘယ်လောက်ကောင်းတုန်း…. မင်္ဂလာဆောင်ပြီးတော့လဲ တစ်ယောက်တလှည့်ဖြစ်ဖြစ် ဒါမှမဟုတ်လဲ နှစ်ယောက်တစ်ယောက်.. . ကဲ ဘယ်လောက်သက်သာလိုက်လဲ ကိုယ်ပဲပက်ပန်းမှာ.. ဟဲဟဲ…ရှာကျွေးရမှာပြောပါတယ် သူသက်သာအောင်လဲ အကြံပေးရသေး… နာလိုက်တာ…..” 

ဟု့ပြောင်စပ်စပ်နဲ့ထက်ကလိရော သူမက လူကသာ သေးသော်ငြား ထုချက်ကနဲတဲ့အားလား နောက်တချက် ဆော်ထည့်တာ လူကိုအောင့်တက်သွားတာပဲ။ တော်သေးတာပေါ့ဗျာ။ သူငယ်ချင်းတစ်ကောင်ရဲ့အိမ်မှာ ချိန်းတွေကြတာမို့လို့ပေါ့။ အဲကောင်ကလဲ ကျနော်ပြောထားလို့ တမင်တကာ ရှောင်နေပေးလို့သာပဲဗျ…။ နို့မို့များ လူကြားသူကြား အပြင်မှာဆိုလို့ကတော့ ဂွကျရော လဥတက်လို့ ထခုန်ဖို့တောင် ဘယ်နှယ်ခုန်ရပါ့။ ခုလိုမျိုး သူများအိမ်မှာမို့ပေါ့ဗျာ။ 

ပေါင်ကြားကို လက်နဲ့အုပ်ကာဖိထားရင်း ပါးစပ်မှလဲ နာလွန်းသဖြင့် တအားအားတအီးအီးအော်၍ ခုံပေါ်မှာကွေးကွေးလေးဖြစ်နေရှာသော ကျနော်ကို ကြည့်ပြီး သူ့ဟသူလက်လွန်သွားမှန်းသိလို့ 

“ဟယ် တကယ်နာသွားတာလား ချစ်က ဖွဖွလေးထုလိုက်တာ အားပါသွားတယ်ထင်တယ် ဟီးဟီး…ဥုံဖွ ဥုံဖွ..ဆော်တီး… ဆော်တီး…. လာ..ထ..ထူပေးမယ်” 

ဆိုပြီး လူကိုလာဆွဲထူနေတဲ့သူမအား 

“နာပါတယ်ဆိုမှ အတင်းထခိုင်းနေတယ်… အား

လား…လား….အားမပါလို့သာပဲ ပါများပါလို့ကတော့ တခါထဲ အသက်ပါထွက်မယ်” 

ဟု့ ခပ်ငေါက်ငေါက် အငေါ့တူးဆိုလိုက်သည့်အခါ မျက်နှာလေးညှိုးသွား၍….

“အရမ်းနာသွားတာလား…အဲ့လောက်ထိဖြစ်မယ် မထင်လို့ပါ ဆော်တီးကွာ ကိုယ်ကလဲ ချစ်ကိုလာစတာကို.. ကိုယ်ကျေနပ်ရင် ပြန်ထုလေကွာ နော် အခုပြန်ထု….”

ဟု့ ငို့မဲ့မဲ့လေးဆိုရှာတယ်။ ဒီတော့ အကြံသမားကျနော်က ဆက်၍…..

“ပြန်ထုလဲ အနာသက်သာမှာမှမဟုတ်ပဲ ထုဘူး.. အားလားနာတယ်” 

လို့ဆိုလေရာ သူမက

“ဒါဆို ဘာပြန်လုပ်ပေးရမလဲဟင်… အနာသက်သာအောင်လေနော်… အရမ်းနာနေရှာတာ

သနားပါတယ်ကွာ ဥုံဖွ..ဘယ်လိုဆို အနာသက်သာမလဲ… ပြောပြ ကိုယ်ပြောသလို ချစ်လုပ်ပေးမှာပေါ့ကွ…လာလာ လိမ္မာတယ် ထ ထ” 

တဲ့။ ဂွင်ထဲဝင်လာပြီ ဟီးဟီး။

“ဥုံဖွက အဲ့လိုအပေါ်ကလုပ်လို့ရမလား နာလိုက်တာ”

“အင်….ဒါဆိုဘယ်..ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဟင်.. ပြောလေကိုယ်”

“နာတဲ့နေရာကို သေချာလေး လက်နဲ့ဆုတ်ဆုတ်ပြီး လုပ်မှ သက်သာမှာပေါ့ကွ”

“အမ်…ဘယ်လိုကြီးတုန်း…ဒီလိုမဟုတ်ဘူးလား”

ဟု့ဆိုခါ သူမလက်ချောင်းလေးများနဲ့ ကျနော်ဟာကြီး တစ်ပြွတ်လုံးကို ဘောင်းဘီပေါ်မှ ခွကြားတစ်ခုလုံး အုပ်၍ ပွတ်ပေးလေကာ ဥုံဖွ လုပ်နေရှာတယ်။ ဟဲဟဲ ဒီလောက်နဲ့တော့ဘယ်ရမလဲ။

“အဲ့လောက်နဲ့မရဘူး နာတာပဲ… ဒီလိုလုပ်မှ ပိုသက်သာတယ်”

လို့ပြန်ပြောရင်း သူမလက်ချောင်းနုနုလေးများအား အတွင်းခံဘောင်းဘီတွင်းသို့ ကောက်ယူ သွင်းထည့်လိုက်တယ်။ လက်ချောင်းလေးများနဲ့ လက်ဖဝါးနုအိအိလေးက ကျနော့်ငပဲကို နွေးကနဲဖြစ်သွားစေတယ်။ ရုတ်တရက် ကောက်ထည့် လိုက်တဲ့အတွက် လက်ချောင်းလေးများဟာ လန့်ဖြန့်ပြီး တွေ့ရာကို ကောက်ဆွဲလိုက်တယ် ထင်တယ်။ ကျနော်လိင်တန်ကြီးက သူ့လက်ဖဝါးရဲ့ လက်ချောင်းသွယ်ပျောင်းလေးများကြား ရောက်သွားကာ ဆုတ်ကိုင်ထားခြင်းခံလိုက်ရတယ်။

ကြောင်အဲ့အဲ့ဖြစ်သွားတဲ့ သူမမျက်နှာဟာ အချိန်စက္ကန့်ပိုင်းမျှမှာပဲ ရယ်ကျဲကျဲ သဏ္ဍန်ပြောင်းသွားရာက ကျနော်အား…

“အော်….လက်စသက်တော့…ဟင်းဟင်းဟင်း.. ဒင်းက သူများတကာကိုလာပြီး အသားယူနေတာပဲ ဘာများလဲလို့ သူဟာကြီးကို ချစ်လက်ထဲ ထာထိုးထည့်ပေးတယ်… မမှတ်သေးဘူးထင်တယ် ညှစ်ထည့်လိုက်ရမလား…”

ဟု့ စပ်ဖြဲဖြဲပြန်ပြောတယ်။ 

“အဲ..အဲလိုတော့မညှစ်နဲ့လေ ချစ်ကလဲ… နာတာက တကယ်နာတာ… အရမ်းနာလွန်းတော့ ချစ်လက်လှလှလေးနဲ့များ ကိုင်ပေးထားရင် အနာသက်သာမလားလို့ ကိုင်ခိုင်းကြည့်တာပါ ပြောတော့ ကိုယ်ပြောတာလုပ်ပေးမယ်ဆို…”

“အမလေးနော် ဟင်းဟင်း…လူလည်ကြီး…. အရမ်းလည်… သိလား…အင်းပေါ့ အင်းပေါ့ရှင်… ပြောထားမိတော့လဲ.. ကဲ..မိနန္နာရေ နင့်စကားနဲ့နင်ပဲ နှာဘူးကြီးခိုင်းသမျှာ လုပ်သာ လုပ်ပေးလိုက်ဟေး… မြန်မြန်ပြီးမှ မြန်မြန်အေးမယ်ဟေ့”

ဟု့ လျှာလေးတစ်လစ်ထုတ်ဆိုရင်း ဘောင်းဘီအတွင်းမှာ သွင်းထားသည့် လက်ချောင်းများနဲ့ လီးကြီးအားပွတ်သပ် ချော့မြှူဆော့ကစားကာ လက်ဖဝါးနုနုလေးနဲ့ ဆုတ်ကိုင်ပြီး တချက်ချင်းဖြေးဖြေးလေး ကျနော်ကို စတင်ဂွင်းထုပေးပါတော့တယ်။ 

ကျနော်ကလဲ ကျနော်လိုတဲ့အရာကို သူမလုပ်ပေးတော့မှာမို့ အလိုက်သင့်ပဲ ခုံပေါ်တင်လျှောထိုင်ကာ ဘောင်းဘီဇစ်အား ဖွင်ချလိုက်တယ်။ ပြီးမှအတွင်းခံအားဘောင်းဘီနှင့် တပါတည်း ပေါင်လည်နားဆီသို့လျှောချလိုက်တယ်။ အဲ့လိုမျိုး ချွတ်ချလိုက်တဲ့အခါဝယ် ကျနော်ပေါင်ကြားထဲမှ ငနဲသားမဲမဲဟာ တခါထဲ ငေါက်ဆိုထောင်ထယောင်ကားနေရင်း ဘက်ခနဲ ဆုတ်ကိုင်ထားတဲ့ ဖြူဖြူဖွေးဖွေးလက်လေးနဲ့အတူတူ

ထွက်ပေါ်လာတယ်။ 

ခုမှပွင့်လင်းမြင်သာသွားပြီး လွတ်လွတ်ကင်းကင်း ဖြစ်သွားတဲ့ မဲမဲသဲသဲ ထိုငနဲအားလက်လှလှလေးနဲ့ သူမကခပ်စပ်စပ်လေး ဂွင်းဆွဲချပေးလိုက်တဲ့ တချက်နှစ်ချက်မှာပဲ လဒစ်ရဲရဲကြီးက ပြဲကားလာပြီး ထိပ်အကွဲကြားမှ အရည်ကြည်ကြည်များ ပွက်ခနဲ ပွက်ခနဲ ထွက်လာတယ်။ အဲ့လိုမှန်မှန်လေး ဂွင်းဆွဲတာကို မရပ်ပဲ သူမဟာကျန်လက်တဖက်နဲ့ ကျနော်ခါးကိုဖတ်ပြီး လက်မောင်းအောက်သို့ သူ့ခေါင်းကိုလျှိုသွင်း၍ ခန္နာကိုယ်ချင်း ပိုပူးကပ်စေရင်း မျက်နှာလေးကို ရင်ခွင်းအတွင်းမှမော့ကာမော့ကာ မျက်တောင်ကော့ကြီးများကြားမှ လှမ်းကြည့်နေပြီး နုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးတွေကို ပြုံးစေ့စေ့လုပ်၍ ပင့်ကြည့်နေတယ်။ လက်ကလဲ အထက်အောက် စည်းချက်မှန်စွာနဲ့ လီးကြီးကိုထုပေးနေဆဲ အခါတခါရပ်၍ ဒစ်ရဲရဲကြီးကို လက်ချောင်းကြားမှ ထုတ်ခါ အပေါ်မှလက်နဲ့စုအုပ်ကာ ဆွဲဆွဲထုတ်သလို လုပ်ပေးခြင်းက ကောင်းလွန်းလှသည်။ 

ဂွင်းထုပေးတဲ့လက်မှ လက်မလေးက ထုရင်းတန်းလန်း ဒစ်ကွဲကြီးထံ ရောက်လာပြီး ထိုအကွဲကြောင်းအား ဖိဖိပွတ်ဆွဲလိုက်ပြန်သည့်အခါ တဟီးဟီးနဲ့ ငြည်းရာမှ ကာမဖီးလ်များကြွလာပြီး ကြက်သီးများပင် ထလာမိတယ်။ ခါးတွေကိုလဲ ကော့ကော့ပေးမိတယ်။ အဲ့တော့ သူမက 

“အဟင်း…ဟင်း…ဘယ်လိုများဖြစ်နေလဲ မသိဘူး… ဒီမှာထုပေးနေတာတောင် အားမရနိုင်ဘူး…. အတင်းအဓမ္မကို ကော့ကော့ပြီးထိုးနေတာပဲ ဘာလဲ… ချစ်လုပ်ပေးတာ မကောင်းလို့လား….”

“အား….ရှီး….မ…မကောင်းလို့ မဟုတ်… ဘူး…အရမ်း… ကောင်းလွန်းလို့ ဖြစ်နေတာ ချစ်ရဲ့…. အီး..ထု..ထု…ရှီး.. ပြီးတောင်ပြီးချင်နေပြီ သိလား….အား အီး…ရှီး…ကောင်းလိုက်တာ ချစ်ထုတာ….ဟီး…ရှီး…..” 

“အင်း…ပါ..ထုဆိုထုပါမယ်ကွာ… နှေးရင်ပြောနော ပြီးတော့မယ်ဆို မြန်မြန်ထုပေးမလို့….” 

“အင်း..အင်း…ရှီး အရမ်း..မြန်မြန်မထုနဲ့ဦး… အီးရှီး… တော်ကြာ ထွက်ကုန်ဦးမယ် မပြီးချင်သေးဘူး.. ရှီး…. အရမ်းကောင်းလို့…ရှီး..အီး…ထု..ထု…ချစ်… အီး..ထု”

“အင်း..ပါ….ဟင်း..ဟင်း….” 

“ဗျစ်…ဗျီ…ပလွတ်..ပြွတ်ပြွတ်”

သူမလက်ချောင်းလေးများ၏ အစွမ်းကို လီးချောင်းကြီးခမျှာ လှိမ့်ခံနေရရှာတယ်။ သူမကလဲ မပြီးချင်သေးသော ကျနော်ရဲ့အလိုဆန္ဒကို အကြိုက်ဆောင်၍ ခပ်မြန်မြန်လေးထုပေးလိုက် ပြီးဖို့နီးလာရင် အရှိန်သက်ကာ ခပ်ဖြေးဖြေးလေး ပွတ်သပ်ချေပြီး စိတ်ပြောင်းပေးသည့်အနေဖြင့် စကားလေးတွေတီတီတာတာနဲ့ ပြောလိုက်နဲ့ အရမ်းကောင်းနေခဲ့တယ်။ 

ကျနော် လက်မောင်းကြားထဲက သူမအား ဂျိုင်းမှ အနဲငယ်ဆွဲထူမကာ သူမရဲ့ နို့လှလှလေးများအား လှမ်းဆွဲယူကာ ဆုတ်ချေကိုင်တဲ့အခါ အလိုက်သိစွာ ရင်လေးကော့ပေးလာတယ်။ ယူနီဖောင်း

အိမ်းချည်လေးမှ ကြယ်သီးများအား ဆွဲယူဖြုတ်လိုက်ရာမှာ ထိုအခါ အမဲရောင်လေး အပေါ်မှာ ခရမ်းရောင်ဇာပန်းပွင့်လေးများပါတဲ့ ဘရာစီယာခုံးခုံးလေးဖုံးထားတဲ့ ရင်သားနှစ်မွှာ ဖြူလုံးလုံးလေးအား ဘွားခနဲတွေ့မြင်နိုင်လာတယ်။ 

ရှေ့ချိတ်နဲ့ ဘရာစီယာကို ကျန်လက်က ဖြုတ်လိုက်တဲ့အခါဝယ် တင်းရင်းလုံးကျစ်နေတဲ့ နို့နှစ်လုံးကို ဝင်းခနဲမြင်တွေ့ပါလေရော… ဘာပြောကောင်းမလဲ ခါးကနေသူမကိုစွဲယူပြီး မျက်နှာနဲ့ လုံးကျစ်နေသော နို့များကို ဝင်တိုးကာ နို့သီးခေါင်းလေးအား တပြွတ်ပြွတ် အားရပါးရကြီး စို့ပါလေတော့သည်။ ကျန်တစ်လုံးမှနို့သီးနဲ့ နို့အုံလေးအားလဲ အအားမထားပဲ လက်များကို အသုံးပြု့၍ ဆုတ်နယ်ပြီးနို့သီးခေါင်းအစိလေးကို လက်ညိုးနဲ့လက်မတို့အသုံးပြုကာ ပွတ်ချေရာ သူမထံမှလဲ တဟီးဟီး တရှီးရှီးနဲ့ အသံတို့ ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။ 

ကျနော် စို့လို့၊ နယ်လို့ပိုကောင်းစေရန် ရင်နှစ်မွှာအား ကော့ကော့ပြီးပေးကာ နို့များကို အစို့၊ အနယ်ခံနေရင်းမှ လက်လှလှလေးကြားမှ လီးကြီးအားလဲ လက်မလွတ်စေရပဲ လှမ်း၍မှန်မှန်ကြီးထုပေးနေဆဲပဲ. သူမလဲဖီးလ်တက်နေပြီလေဗျာ။

“ဘလွတ် ပြွတ် ဘလွတ် …ဗျစ်ဗျစ် ပလွတ် ဗျီ.. ပလပ်..ပလပ် ပြွတ်ပြွတ်ပြွတ်….ပလပ်” 

“အိုး…ကိုယ်ရယ်… ရှီး…အဟင့်… ဖြေးဖြေးသက်သာ စို့ပါကွယ် ရှီး..ဟင်းဟင်း… ချစ်ထွက်မပြေးပါဘူး… တကယ်တဲမှပဲ… အဟင်းဟင်း….ရှီး ကျွတ်ထွက်မလားတောင် မှတ်ရတယ် နို့သီးခေါင်းတွေကို.. ရှီး”

“ပလွတ်ပလွတ် ပြွတ် ပလပ်..ဗျစ် ဘလွတ် ဗျီ”

“စို့လို့…အား…အရမ်းကောင်းလို့ပါ ချစ်ရယ်… ပလွတ်…ရှီး.. ချစ်လက်လေးနဲ့ထုတာလဲ ရှယ်ပဲကွာ… အား…ရှီး..မ..မရ… အ…အား..မရတော့ဘူး ထွက်တော့မယ် ပြီးအောင်သာ ထုပါတော့ ချစ်ရယ်…အားလား…အိုး…ရှီး အား ကောင်းတယ်”

“အင်း..အင်း အဟင့်…ရှီး….ထု…ထုပေးမယ်… အင့်..အင့်.. ဗျစ်ဗျွတ် ဘလွတ် ပြွတ် ဗျီ… ကောင်းလား…ကိုယ်….”

“အ..အရမ်းပဲ….ရှယ်ကောင်း…အား…မြန်မြန်.. ချစ်..ရှီး… မြန်မြန်လေး ထုပါကွာ ပြီးတော့မယ်… အား…ပြီးပြီ….ဗျစ် ပလွတ်ပြွတ် ဘလွတ် ပြွတ် ပလွတ်….. ဗျစ်ဗျစ်…ဗျစ်….”

“အား…..အိုး….ဟိုး…ဟိုး….ဗျစ်…ဗျစ်…” 

ဆိုပြီး လရည်တွေအားလိင်တန်ကြီမှ ထိမ်း၍ မရနိုင်တော့ပဲ တဗျစ်ဗျစ်နဲ့ ပန်းချလိုက်ရပါတော့တယ်။ ပြီးသွားတဲ့ ခံစားမှုနဲ့အတူ နို့သီးစူစူများကို တက်မက်စွာ တပြွတ်ပြွတ်ဆက်စို့နေမိတယ်။ ခဏကြာတဲ့အခါ သူမက….

“စို့လို့ မဝသေးဘူးလားကွယ်…နို့သီးတွေတောင် ရဲပြီး ကျိန်းထွပ်နေပြီ ကိုယ်ရာ…ရှီး…ဟင်းဟင်း.. ရပ်.. ရပ်တော့လေကွာ”

ဟု့သတိပေးမှပဲ တဟဲဟဲရယ်ရင်း 

“ကောင်းလို့”

ဟု့ပြန်ပြောကာ ဆကျ၍

“အချစ်ချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့ချစ်သူလေးရဲ့နို့လေးမို့ပါကွ. ပြီးတော့ အရမ်းကိုတော်တဲ့ လက်ချောင်းလေး တွေကိုလဲ ဆုချဦးမယ်…ဟဲဟဲ….လာခဲ့…” 

ဟု့ခုံပေါ်ကဆင်းပြီး ဒူးထောက်ချလိုက်၍ သူမခါးအောက်ပိုင်းကို မျက်နှာရှိရာသို့ ဆွဲယူတိုးလိုက်တယ်။

“အို…ဟာ..ဘာ..ဘာ..လုပ်မလို့လဲ….အာ….”

ဟု့ချစ်စရာအသံလေးတွေကြားမှာပဲ သူမရဲ့ နောက်ကွဲထမိန်စကပ်လေးကိုမ၍ဆွဲတင်လိုက်တယ်။ ဘာလုပ်တော့မယ်ဆိုတာ သူမသိတယ်လေ။ သူမစောက်ပက်လေးအား ကျနော်ကုန်းမှုတ်တော့မှာမို့ ဒီလိုမျိုးလုပ်တယ်ဆိုတာ နှစ်ယောက်ကြား မပြောလဲ သိပြီးရာ သူမက

 

“ဟာ..ကွာ…ကိုယ်…တော်ပြီလေကွာ… ဒါကြီးတော့

လုပ်နဲ့တော့…. ကိုယ့်သူငယ်ချင်းပြန်လာလို့ မြင်သွားမှဖြင့်… အရှက်ကွဲကုန်မယ်…. ဟာ…. အာ… တော်ပြီ…အဟင့်…အို.. အိုကွယ်…တော်ပြီဆို… ပောလို့ဆိုလို့လဲမရဘူး….အ…အ.. ကိုယ်…. ကိုယ်…. မ…မ…မလုပ်နဲ့တော့…ဆို…..အာ့..ဟင့်”

“ချစ်ရယ်..စိတ်ပူမနေနဲ့ ဟိုကောင်က ကိုယ်ဖုန်းဆက်မှ ပြန်လာမှာ တမင်ရှောင်ပေးသွားတာ.. အေးဆေးပဲ… ဟဲဟဲ.. ဒီတော့ လာခဲ့…. အဟဲဟဲဟဲ.. ဘယ်မလဲ ပိပိအကွဲ ရဲရဲပြဲပြဲလေး….ဟော… ဒီမှာတွေ့ပြီ…..” 

ထမိန်စကတ်ကိုမတင်၍ အတွင်းခံပင်တီလေးကို ဘေးသို့ ဆွဲကပ်လိုက်ခါ အရည်တွေရွဲနေတဲ့ စောက်ပတ်ကွဲလေးအား လျှာပြားကြီးနဲ့ ပလပ်ပလပ် နေအောင် လျှက်ချလိုက်ရင်း စောက်စိလေးကိုပါ လျှာနဲ့မွှေ့လျှက်ချလိုက်တယ်။ ပြီးမှ တပြွတ်ပြွတ် စုတ်ပေးတော့ တင်ပါးလေးတွေ ကြွလာတယ်။ ပါးစပ်ကလဲ တဟင်းဟင်း ညည်းညူရင်း ကျနော်ဆံပင်တွေကို ဆွဲဆုတ်ခြင်းပြု့၍ သူမပေါင်တံ နှစ်ခုကြားသို့ ခေါင်းကိုအတင်းထိုးထည့်ကာ စောက်ကပ်နှင့် မျက်နှာ ပိုမိုကပ်စေရန်အလို့ငှာ ကျနော်ပုခုံးမှကျော်၍ တွဲဘောင်ကျနေသော သူမခြေထောက်များအား ခြေဖြားထောက်ထောက်ပြီး ခါးလေးကို ကော့ကော့၍နေပါလေတော့သည်။ 

စောက်ပက်ခေါင်းအပေါက်လေးထဲကို လျှာဖြားနဲ့ ထိုးထိုးကလော်ပေးလိုက်တိုင်းလည်း ပိုမို၍ ပါးစပ်နဲ့သူ့စောက်ပက်ကို ဖိဖိကပ်ပြီး ခါးကိုကော့ ပျံနေအောင် မေးကျောလေးတွေ ထောင်သည်အထိ အံကြိတ် ခါအမှုတ်ခံနေပါတော့တယ်။ 

“ပလပ်..ပလပ်..ပြွတ်ပြွတ်…ပလွတ်….” 

“အ…အမလေး…ရှီး…ရှီး…ဟီး….ဟင့်…ဟင့်…

ကိုယ်ရယ်….. ကိုယ်ရယ်ကွယ်… တော်ပါတော့နော်.. ရှီး အို့ အဟို့…အို့…ဟင်း…ရပ်ပါတော့ကွယ်…. အ.. အို့..ဟီး..ရှီး… ဒီမှာ သေတော့မယ်… အဟီး… ဟီး.. အ…အ..ဟင့်…အိုး….ရှီး တော်ပြီ….အဟာ့…. အာ့အာ့…ကျွတ်ကျွတ့်….ရှီး…”

ပါးစပ်မှသာ တော်ရန်ပြောနေငြား သူမရဲ့စောက်ပက်ကြီးကတော့ ကျမကိုလျှပ်ပါနော် ကျမစောက်စိလေးကိုလဲ စုတ်လို့ မှုတ်ပါဦးနော်လို့ ပြောနေသည့်အလား စောက်ရည်များဟာ ချွဲကျီနေအောင် ထွက်ခါ ရွဲစိုနေပါတယ်။ စောက်ရည်များနဲ့ တံတွေးတွေ ရောထွေးခါ ရွဲစိုပြောင်တင်းနေတဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီးတစ်ခုလုံးအား မရပ်မနား တပြက်ပြက်နဲ့မှုတ်ခါနေတဲ့ ကျနော်ရဲ့ ပုခုံးပေါ်မှ သူမခြေထောက်များဟာ ခုံပေါ်သို့ကျော်ခွ၍ နေရာပြောင်းပြီး ခုံစောင်းကိုမှီယုံလေးတင်၍ ဖင်ကြီးကို

ကော့ပျံကာ စကောဝိုင်းသဏ္ဍန်လှည့်ကာလှည့်ကာ ကော့ပျံလံနေအောင် ရမက်တွေကြွ မှုတ်ခံနေရှာသော သူမအားအတွင်း ခံပင်တီလေးပါမကျန် အောက်ပိုင်းတခုလုံး ချွတ်ချလိုက်တယ်။ လိုလိုချင်ချင်နဲ့ သူမကအလိုက်သင့်လေးနေပေးတယ်။ 

နောက်တော့ အောက်ပိုင်းတခုလုံးတုံလုံးဖြစ်နေတဲ့ သူမကို ခြေနှစ်ချောင်းဖြဲ၍ စောက်ပတ်ရှိရာ ပေါင်ဂွကြားကို ပိုမို၍ ပြဲအောင်ဖြဲပေးကာ ပြဲကားထွက်လာသော စောက်ဖုတ်အကွဲနဲ့ အစိရဲရဲလေးများကို ဆက်လက်မှုတ်ပေးလိုက်ပြန်တယ်။ စောက်မွှေးမဲမဲတွေနဲ့ ဖင်ကြားများပါမကျန် ဒူးနှစ်ဖက်မှ မတင်ကာ အပေါ်သို့ ကော့တက်လာအောင် ဆွဲထောင်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ဖင်ကြား၊ ဖင်ပေါက်၊ အဖုတ်တွေတောက်လျှောက်ကို အထက်အောက် စုန်ချည်ဆန်ချည် မှုတ်ပေးလိုက်တယ်။ အရမ်းခံစားမှုတွေ ကာင်းလွန်းတယ်ထင်ပါ့။ အိနန္နာခမျှာ ခြေမလေးတွေပါကွေး၍ အဟင်းဟင်း တအားအားနဲ့ ညည်းညူနေရှာတော့တယ်။ 

ထိုသို့ အိနန္နာရဲ့စောက်ပက်အကွဲကြောင်းလေးကို လျှာဖြင့် လျှက်၍တစ်မျိုး စောက်ခေါင်းဝလေးကိုဖြဲ ပြဲလာတော့မှ လျှာထိပ်နဲ့ ထိုးထိုးကလော်၍တလီ လက်နဲ့ဖြဲထားလို့ ပြဲနေရာမှ နီရဲရဲကာလှပလွန်းသော စောက်ပက်နုတ်ခမ်းအတွင်း သားတို့အား လျှာနဲ ပွတ်ဆွဲခြင်း၊ နုတ်ခမ်းနဲ့ပွတ်ဆွဲခြင်းတဖုံလက်ညှိုး၊ လက်မထည့်ပြီး တစွက်စွက် တပွက်ဗွက်နေအောင် ကလိ၍တခါ စောက်စိကို စုပ်လုံးပမာ တပြွတ်ပြွတ်စုပ် လျှာဖြင့် လှည့်ခြင်းတမြည် တင်ပါးသားများ၊ ဖင်ကြားများနဲ့ ဖင်ပေါက်ဝပါမကျန် နည်းမျိုးစုံအောင် အဖန်ဖန်အထက်ထက် မှုတ်ချက်တွေကို ဒင်းကလေး ဘယ်လိုမှ မခံစားနိုင်တော့ဘူး။ ကော့ကန်လန်ကားနဲ့ မပဋာမြေလူး အရူးမီးဝိုင်းသလိုမျိုးကို ဖျပ်ဖျပ်လူး၍ တီကောင်ဆားနဲ့တွေ့သလို တွန့်လိမ်ပြီးနေရော

မှုတ်တာနဲ့တင်ကို ၁ ချီပြီးသွားရှာတယ်။ 

ပြီးသွားလဲ ကျနော် လျှာကြီးက မရပ်ခဲ့ ဆက်ပြီး ဘာဂျာဆွဲနေပေးလိုက်တယ်။ နောက်တချီကို အစပျိုးပေးဖို့လိုတယ်လေ။ ဒီလိုတွေ လုပ်ပေးရင်း သူမပြန်၍ ကာမနတ်ပြည်တက်ပြီဆိုတော့မှ ပါးစပ်ကြီးအားခွာကာ တံတွေးနဲ့စောက်ရည်တို့ ရွဲရွဲစို ချွဲကျိရောထွေးနေသော စောက်ပက်ပြဲပြဲကြီးသို့ လီးမဲမဲကြီးကို လက်နဲ့ ကိုင်တေ့လိုက်ပြီး အကွဲကြောင်းမြောင်းလေးတိုင်း အထက်အောက် ဆွဲပွတ်ပေးလိုက်တယ်။

ပြီးသွားတာကြာပြီဖြစ်တဲ့ ဒီငနဲ ငပဲဟာ တောင်ချင်နေရတဲ့အထဲ အဖုတ်နံရလို့ထင်တယ် ပိုလို့တောင် ပွတ်ဆွဲလိုက်တော့ မာတောင်လာတယ်။ ပြောင်တင်းနေတဲ့ အိနန္နာရဲ့အဖုတ်နဲ့စောက်စိကို နှစ်ချက်သုံးချက် တဘက်ဘက်နေအောင် လိင်တန်ချောင်းကြီးနဲ့ ရိုက်ထည့်လိုက်ရင်း စောက်ပက်ခေါင်းဝလေးတည့်တည့်မှာ ဒစ်ကိုတေ့ခါ စောက်ပက်အပေါက်အား စွ၍စွ၍ ကစားနေလိုက်တယ်။ 

အဲ့လိုစွနေတဲ့ဟာကို သူမခမျှာ မခံစားနိုင်ရှာတော့ဘူးထင်ပါ့။ ကျနော်ခါးအား ပေါင်ကြီးဖြဲထားတဲ့ကြားသို့ ဆွဲဆွဲသွင်းနေရှာတယ်။ ကျနော်လဲ သူမ လိုအင်ဆန္ဒကို အလိုက်သိစွာနဲ့ ဒစ်ကြီးကို ခေါင်းမြုတ်ရုံထိုးသွင်း၍ လိုးခြင်းအမှုကြိုပြုရန် ဦးတည်လိုက်တော်သည်။ ဒစ်ဖျားလေးတင် စစခြင်းအထုတ် အသွင်းလုပ်ရင်း ၁၀ချက်လောက် သူမစောက်ဖုတ်ကိုညောင့် ပေးလိုက်တယ်။ အလိုးခံချင်လွန်းလို့ သူမဟာ စောက်ပက်ကို ကော့ခါကော့ခါ ပေးတော့တာပဲ။ အဲလို လိင်စိတ်တွေပြင်းနေတဲ့သူ့ကို အကောင်းဆုံးပြုစုဖို့ရာ ဒစ်ဖျားမှတည် အရင်းနား လဥထိအောင် ဗျီခနဲ လီးကြီးကို ထိုးထည့်ပေးလိုက်တော့

“အ…အူး…ရှီး…ရှီး….ဗျစ်ဗျစ် ဗျိ…ဘွတ်…. ကိုယ်ရယ်….. အမလေး…လေး…ရှီး… ဘွတ်…. ဗျီ ဖွတ်…ဘွတ်ဘွတ်”

နဲ့ ညည်းညူကာ ပေါင်တံများအား လီးတဆုံးဝင်နိုင်အောင်လို့ အတက်နိုင်ဆုံး ဖြဲထားပေးပါတော့တယ်။ 

“ဘွတ်…ဖွတ်…ပြွတ်ပြွတ် ဗျွတ်…အ…အု… ရှီး… ဘွတ်…ပြွတ်.. အာ့…အာ့…အဟင့်…ဟင့်…. ဘွတ်ဖွတ်….အ…နာ…နာ..လို့…အိုး…. အဟွန့်ဟွန့် ဟင်း…ဗျွတ်ဘွတ်…ပလွတ်..ဘွတ်.. ဆောင့်… ဆောင့်….ကိုယ်….အား….ရှီး….အီး… ဆောင့်…

ဘွတ်ဗျွတ်…ဖွတ်ဖွတ်ပြွတ်…ဗျီ…အ…အာ့… ဟင့်…ကောင်း ..ကောင်း…တယ်ဆောင့်…. အိုး.. ဟိုး…အာ့…ဘွတ်ဖွတ်ဘွတ် အမလေး…. သေပါပြီ… ကိုယ်ရယ်…အရမ်း….ပဲ…အ…ရ… ရတယ်… ဆောင့်သာဆောင့်…. အို…အဟင့်…ဗျီပြွတ်ဗျစ်.. ဘွတ်ဘွတ်.. ဖွတ်ဖွတ်…ချစ်တယ်…ကွာ…. ကိုယ်ကို ချစ်တယ်… အဟင့်ဟင့်….” 

“ကောင်းလား…ချစ်…ကိုယ်လိုးတာ…ဟင်”

“အ…အ..အရမ်း…အ..အရမ်းပဲ…ကောင်း… ကောင်းတာပဲ.. ကိုယ်….အဟင့်….”

“အင်း….ကိုယ်လဲအရမ်းကောင်းနေပြီ…အား… ရှီး….ချစ်ပြီးပြီမှတ်လား…. အီး..ရှီး… ဒါဆို ကိုယ်ပြီးအောင် လုပ်လိုက်မယ် မရတော့ဘူး… ဟူး…..ရှီး….”

“အင်း…အင်း…ပြီးပြီ..၃ ခါတောင်ရှီပြီ…အ.. အ.. ဟီး…ဟင်း”

“ဒါဆို ဟိုဘက်လှည့်ပြီးကုန်းပေးနော်…. ကိုယ်ပြီးအောင် လုပ်လိုက်မလို့….” 

“ဟုတ်…ဟုတ်…အင်း…ကိုယ်..”

အိနန္နာကို စတီခုံပေါ်တွင်ဒူးထောက်၍ ခုံနောက်မှီအား အားပြုကာ ဖင်ကုန်းခိုင်းလိုက်ပြီး သူ့အဖုတ်အား ကျနော် ကောင်းစွာလိုးလို့ရစေရန် နောက်သို့ပစ်၍ ကော့ပေးထားသော ခါးကျဉ်ကျဉ်လေးကို လက်နဲ့ ဖိကိုင်ထားရင်း ပေါင်နှချောင်းကားကာ ကောက်ချိတ်နေအောင် ကုန်းပေးထားသော အိုးလုံးကျစ်ကျစ်လေးကို တက်မက်စွာကြည့်ပြီး သူမအနောက်မှနေ၍ စောက်ဖုတ်လေးအား ကြမ်းတမ်းစွာ စိတ်ရှိလက်ရှိကြီး ဆောင့်လိုး လိုက်တော့သည်။ 

“အ….အ….အီး….အမေ့…..ရှီး….သေ… သေပါပြီတော့….အူး….ရှီး…ကျွတ်… ကျွတ်….”

“ဘွတ်…ဖွတ်…ဘွတ်…ဘွတ်…ဖောင်း.. ဖောင်း…ဖောင်း…ဗျီ…ဘွတ်…”

“အ…အား…အ..မ..လေး…ကိုယ်…ရယ်… ချစ်… ကို..အူး…. လ….လ…လိုး… သတ်နေတာ… လား… အူး…အီး…”

“အား….ဘွတ်ဖွတ်…ဘွတ်ဘွတ်…ဗျီဗျီ… စောက်ရမ်း… လိုးကောင်းလို့….ပါ…ကွ…ချစ် စောက်ပက်က…ဘွတ်…ဗျီ..ပြီး…ပြီ…. အီး…ပြွတ်…ဗျီ ဘလွတ်ပလစ်..ဗျီ….အီး…အား…”

အသားကုန် အချက်၂၀၊ ၃၀ခန့် ဆောင့်ဆောင့်လိုးလိုက်ပြီး ကျနော်လီးကြီးဟာ ပူကျိန်းလာကာ ကာမအထွတ်ထိပ်နေရာ ရောက်သွားရှာပါလေရော။ အားကနဲ တချက်ညည်းညူရင်း တစ်ကိုယ်လုံးက အကျောအချဉ်တွေ တဖျင်းဖျင်းဖြစ်ခြင်းနဲ့အတူ အိနန္နာရဲ့ စောက်ဖုတ် တစ်ခုလုံးပြည့်လျှံသွားအောင်ကို သုတ်ရည်ပူပူပျစ်ပျစ်တွေ ဗျစ်ခနဲဗျစ်ခနဲ လွတ်ထည့်လိုက်တယ်။ 

လဒစ်ပြဲပြဲကြီးရဲ့ထို လရည်ပူပူတွေဟာ အိနန္နာ့စောက်ပက်ထဲ ပြည့်လျှံနေတာကိုတောင် နေရာမလောက်လို့ထင်ပါ့။ အဆံမပြဲလီးတံမည်းကြီး ထည့်ထားတာတောင်မှ ဆီလိုအပေါက်ရှာပြီး ချောင်ခြိုချောင်ကြားမှ ထွက်လာကာ သူမပေါင်ကြားတွင် တပေါက်ပေါက်တွဲ

ကျလာကျတော့တယ်။ စောက်ပက်ထဲကနေ လီးကိုမချွတ်သေးပဲ ခဏစိမ်ထားပြီး ဇိမ်ခံနေလိုက်ကာ သူမလည်ကုတ်နဲ့ ကျောပြင်တစ်လျှောက် နမ်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဖက်ထားမိတယ်။

ဆက်ရန်